Συχνές Ερωτήσεις

Home / Συχνές Ερωτήσεις

Η υγεία των ματιών μας σίγουρα αξίζει την καλύτερη φροντίδα μας. Ο τρόπος που ζούμε, η ικανότητά μας να εργαζόμαστε, να οδηγούμε το αυτοκίνητο, να διαβάζουμε και τόσες άλλες καθημερινές δραστηριότητες εξαρτώνται από την καλή υγεία των ματιών μας.

Ενας πλήρης οφθαλμολογικός έλεγχος (check-up),ο οποίος περιλαμβάνει όχι μόνο τη μέτρηση της όρασής μας αλλά και την αξιολόγηση της γενικότερης υγείας των ματιών μας με σκοπό τη διάγνωση τυχόν οφθαλμολογικών προβλημάτων, είναι απαραίτητος.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε το γεγονός ότι πολλές φορές στον οφθαλμολογικό έλεγχο αποκαλύπτονται τα πρώτα σημάδια από ασθένειες όπως ο διαβήτης, η υπέρταση, η αρτηριοσκλήρωση, η σκλήρυνση κατά πλάκας κ.α. Η έγκαιρη διάγνωση αυτών των προβλημάτων οδηγεί στην έγκαιρη αντιμετώπισή τους με την κατάλληλη αγωγή, φαρμακευτική ή χειρουργική.

Εάν τα αποτελέσματα του οφθαλμολογικού ελέγχου αναδείξουν την ύπαρξη διαθλαστικού προβλήματος (μυωπίας, υπερμετρωπίας, αστιγματισμού), αυτό θα διορθωθεί είτε με τη χορήγηση γυαλιών ή φακών επαφής είτε με την πιο σύγχρονη και τελευταίας γενιάς χειρουργική αντιμετώπιση με Εxcimer Laser.

Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να θυμάστε ότι το οφθαλμολογικό check-up αποτελεί το καλύτερο μέτρο πρόληψης για την υγεία των ματιών σας. 

Οι άνθρωποι μπορούν να αποκτήσουν τικ σε οποιαδήποτε ηλικία, ακόμη και όταν είναι παιδιά.

Αυτά είναι ακούσιες κινήσεις των μυών, επαναλαμβανόμενες, απότομες και γρήγορες. Μπορεί να συμβούν παντού στο σώμα και διαχωρίζονται σε απλές, όπως είναι το ανοιγοκλείσιμο των ματιών και σε σύνθετες, όπως πιο περίπλοκες κινήσεις και χειρονομίες.

Γενικά είναι προσωρινά και μπορεί να εξαφανισθούν από μόνα τους σε ώρες ή μήνες. Παρόλα αυτά όμως υπάρχει περίπτωση σε μερικές περιπτώσεις να είναι στο πλαίσιο μιας διαταραχής. Επίσης τα τικ διαχωρίζονται σε ακούσιες κινήσεις, όπως είναι ο βλεφαρόσπασμος, όπου το παιδί δεν μπορεί να ελέγξει την μυϊκή κίνηση και σε εκούσιες, όπου με κάποια προσπάθεια μπορεί να ελαττωθεί ή να εξαφανιστεί.

Περίπου 25 % των παιδιών εμφανίζουν κάποιο είδος τικ, είναι πιο συχνά στα αγόρια από τα κορίτσια. Μπορεί να εμφανιστούν από έλλειψη ύπνου, στρες, κούραση, άγχος, διατροφικές ανεπάρκειες, κούραση των οφθαλμών, αλλεργίες. Συνήθως η αιτία του όμως παραμένει άγνωστη.

Επίσης μπορεί να εμφανιστούν από ερεθισμό των οφθαλμών, από κάποιο είδος επιπεφυκίτιδας, από βλεφαρίτιδα, από ξηροφθαλμία ή και ευαισθησία στο φως. Ακόμα και διαθλαστικά προβλήματα (μυωπία, υπερμετρωπία) μπορεί να προκαλέσουν τικ, όπως το ανοιγοκλείσιμο των βλεφάρων.

Πολύ σπάνια σε χρόνιες περιπτώσεις ενός τικ, η αιτία μπορεί να είναι και κάποιο νευρολογικό πρόβλημα. Όμως σε αυτές τις περιπτώσεις συνοδεύεται και με άλλα συμπτώματα της πάθησης.

θεί η κίνηση, όπως είναι το ανοιγοκλείσιμο των ματιών.

Τις πιο πολλές φορές τα τικ των ματιών δεν χρειάζεται να ανησυχήσουν τους γονείς. Τα πιο πολλά τικ στην παιδική ηλικία εξαφανίζονται από μόνα τους. Είναι σημαντικό να μην δοθεί πολλή σημασία, διότι μόνο αυτή η συμπεριφορά μπορεί να στρεσάρει περισσότερο το παιδί και να χειροτερέψει το τικ.

Μειώνοντας το άγχος, η καλή ξεκούραση του παιδιού και καλή διατροφή μπορούν να μειώσουν το τικ. Σε επιμονή του τικ για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ή εάν συνοδεύεται με κάποιο άλλο σύμπτωμα, καλό είναι να επισκεφθείτε τον οφθαλμίατρο για να εξετάσει το παιδί και να κρίνει εάν χρειάζεται περεταίρω διερεύνηση ή θεραπεία.

Αυτή είναι μια κλασική ερώτηση από τους ασθενείς που πρόκειται να χειρουργηθούν και η απάντηση που λαμβάνουν από τον ιατρό τους είναι ότι η επέμβαση γίνεται με υπερήχους.

Σήμερα όμως είναι γεγονός ότι τα πρώτα στάδια της εγχείρησης του καταρράκτη  μπορούν να υποβοηθηθούν από ένα τύπο laser, το femtosecond laser.

Tο femtosecond laser αντικαθιστά το απλό μαχαιρίδιο των 2,5 χιλιοστών και τη λαβίδα διάνοιξης του περιφακίου, ενώ η συνέχεια η ολοκλήρωση της επέμβασης γίνεται με την κλασική μέθοδο της φακοθρυψίας.

Η εγχείρηση του καταρράκτη γίνεται με τοπική αναισθησία (με σταγόνες, χωρίς ένεση) και διαρκεί λίγα μόνο λεπτά.

Κατά τη διάρκεια της επέμβασης ο ασθενής δεν αισθάνεται κανέναν πόνο, παρά μόνο ένα ελαφρό αίσθημα πίεσης κατά τους χειρουργικούς χειρισμούς.

Η τοποθέτηση του ενδοφακού μπορεί να προκαλέσει μια ήπια αίσθηση ξένου σώματος, που διαρκεί λίγες εβδομάδες.

Η όραση συνήθως αποκαθίσταται πλήρως τις πρώτες τρεις ημέρες μετά την επέμβαση.

Κατά την επέμβαση του καταρράκτη αφαιρείται μεν ο θολωμένος φακός, διατηρείται όμως ο σάκος που τον περιείχε, ώστε να φιλοξενηθεί στο εσωτερικό του ο τεχνητός ενδοφακός. 

Αυτός ο σάκος, που ονομάζεται περιφάκιο, έχει δύο επιφάνειες,  την πρόσθια και την οπίσθια.

Αν και ένα μεγάλο, κυκλικό, κεντρικό τμήμα του προσθίου περιφακίου αφαιρείται κατά την επέμβαση (πρόσθια καψουλόρηξη), το οπίσθιο περιφάκιο διατηρείται ακέραιο και είναι δυνατόν να θολώσει από πολλαπλασιασμό των κυττάρων του φακού, που παρέμειναν στον σάκο μετά την επέμβαση.

Αυτή η θόλωση του οπισθίου περιφακίου (που αναφέρεται ορισμένες φορές και ως δευτερογενής καταρράκτης) μπορεί να εμφανιστεί μερικούς μήνες ή λίγα χρόνια μετά την επέμβαση.

Η αντιμετώπιση είναι αρκετά απλή, δεν χρειάζεται επέμβαση και πραγματοποιείται με τη βοήθεια ενός ειδικού laser (YAG laser).

Όχι απαραίτητα. Εξαρτάται από το πόσο επηρεάζει τη ζωή του κάθε ασθενούς.

Άτομα με πολλές, απαιτητικές για την όραση, δραστηριότητες (διάβασμα, υπολογιστές, οδήγηση) αισθάνονται πιο έντονα τα συμπτώματα της μείωσης της όρασης, που συνοδεύει τον καταρράκτη, από άλλα άτομα λιγότερο δραστήρια.

Ο οφθαλμίατρος έχει κυρίως συμβουλευτικό ρόλο. Ο ασθενής είναι εκείνος που θα αποφασίσει αν επιθυμεί να χειρουργηθεί, ανάλογα με το πόσο η όρασή του τον εξυπηρετεί στην καθημερινότητά του.

Ένα κάποιο επίπεδο πίεσης είναι απαραίτητο για το μάτι, ώστε να διατηρεί το σχήμα και τη λειτουργικότητά του. Αν όμως αυτή η ενδοφθάλμια πίεση αυξηθεί πάνω από κάποια όρια, τότε μπορεί μακροπρόθεσμα να προκαλέσει βλάβη στο οπτικό νεύρο, είτε με απευθείας επίδραση στην οπτική θηλή (το σημείο από το οποίο εξέρχεται το οπτικό νεύρο από το μάτι), είτε στραγγαλίζοντας τα μικρά αγγεία που το τρέφουν.

Υπεύθυνο για την πίεση του ματιού είναι ένα υγρό που λέγεται υδατοειδές. Το υδατοειδές υγρό βρίσκεται σε μια κατάσταση συνεχούς ανανέωσης. Όσο δηλαδή υδατοειδές υγρό παράγεται από το μάτι, ίδια ποσότητα υδατοειδούς απομακρύνεται από το αποχετευτικό σύστημα. Tο αποχετευτικό σύστημα του ματιού ονομάζεται γωνία του ματιού επιτυγχάνοντας έτσι μια δυναμική ισορροπία.Αν για οποιονδήποτε λόγο το αποχετευτικό σύστημα δεν μπορεί να απομακρύνει επαρκή ποσότητα του υδατοειδούς, τότε το παραγόμενο υγρό συσσωρεύεται αυξάνοντας την πίεση στο μάτι.

Οι προδιαθεσικοί παράγοντες ανάπτυξης Γλαυκώματος είναι η αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση,  το κληρονομικό ιστορικό,ο λεπτός κερατοειδής, η  μεγάλη ηλικία, η φυλή (Αφρικανική, Ισπανική), μυωπία, υπερμετρωπία, ο Σακχαρώδης Διαβήτης, η Υπέρταση , η καρδιαγγειακή νόσος, η υπνική άπνοια, η λήψη κορτιζόνης.

Όλοι οι άνθρωποι άνω των 40 ετών πρέπει να ελέγχονται κάθε χρόνο για γλαύκωμα, τουλάχιστον με μία τονομέτρηση (μέτρηση της ενδοφθάλμιας πίεσης) και έναν αδρό έλεγχο του οπτικού νεύρου.

Το διάβασμα, η τηλεόραση και η χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών δεν προκαλούν γλαύκωμα. „Η αίσθηση «βάρους» ή «πίεσης» που μπορεί να αισθανθούμε μετά από πολύωρη ενασχόληση με αυτά, είναι σύμπτωμα κοπιωπίας ή ξηροφθαλμίας και όχι πραγματική αύξηση της πίεσης στα μάτια.

undefined